REINTERPRETACJA WILANOWSKIEGO KWARTAŁU

Miasteczko Wilanów jest jednym z największych planowanych założeń urbanistycznych w Polsce, projektowanym jeszcze w okresie transformacji ustrojowej. Po ponad dwudziestu latach jego funkcjonowania w skali Warszawy można krytycznie ocenić jego formę – zarówno pod kątem całego założenia, jak również poszczególnych rozwiązań architektonicznych. Idea miasta z usługami w parterach nie wszędzie była respektowana przez inwestorów i architektów poszczególnych kwartałów, które, funkcjonując jako zamknięte twierdze, są dzisiaj głównym źródłem współczesnych problemów Miasteczka Wilanów.

Teren przy ulicy Przyczółkowej, choć zaplanowany pierwotnie na funkcje publiczne, w projekcie planu ogólnego został przeznaczony na tereny mieszkaniowe. Decyzja ta, dla wielu kontrowersyjna oraz niezgodna z obecnym planem miejscowym, stała się punktem wyjścia do zaproponowania autorskich interpretacji wilanowskiego kwartału. Przedstawione koncepcje skoncentrowane są na stworzeniu przestrzeni publicznej, z której mogliby korzystać mieszkańcy całego Wilanowa. Warto się zastanowić, dlaczego do dziś w tak ambitnym założeniu nie powstała piesza, reprezentacyjna ulica, na której chcieliby przebywać mieszkańcy dzielnicy. Ważne było dla nas otwarcie przestrzeni dziedzińców, wprowadzenie możliwie jak największej liczby terenów dostępnych dla pieszych, realizacja zielonych enklaw oraz zapewnienie dostępności usług społecznych i komercyjnych na całej powierzchni parterów budynków. Potrzebna miastu różnorodność funkcjonalna nie odbywa się w tych propozycjach na zasadzie modernistycznego strefowania, lecz działa w obrębie kilku kwartałów.

Ze względów edukacyjnych kluczowe było dla nas zaproponowanie układów mieszkań o zróżnicowanej strukturze, w których zapewnione jest naturalne przewietrzanie (od trzech pokoi włącznie) – rozwiązanie obecnie rzadko spotykane na rynku deweloperskim. Metraże mieszkań posiadają racjonalną relację powierzchni do liczby pokoi wraz z odpowiednim dostępem do ścian z oknami. Warto zwrócić uwagę, że jest to praca teoretyczna, która ma na celu przyswojenie podstawowej wiedzy na temat projektowania zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Celowo zrezygnowano z dostosowania projektów do niektórych zapisów planu miejscowego, które w naszej ocenie przyczyniły się do olbrzymich strat środowiskowych (jak np. wysokie współczynniki miejsc parkingowych). Mądra gospodarka wodna z zastosowaniem ogrodów deszczowych i otwartych zbiorników na roślinność wodną wpisuje się w bogatą tradycję SGGW, a szczególnie nawiązuje do spuścizny wybitnej architektki krajobrazu Aliny Scholtz.

Estetyka przedstawionych na wystawie budynków jest bardzo różnorodna stylistycznie, tak jak różnorodna jest wrażliwość architektoniczna poszczególnych studentek i studentów. Autorskie podejście do detalu architektonicznego, tektoniki elewacji oraz proporcji pozwala dostrzec rolę indywidualnych rozwiązań w szerszym kontekście miasta. Zwiedzając wystawę, warto zastanowić się nad alternatywną historią Miasteczka Wilanów, które mogło rozwijać się według przedstawionych na niej scenariuszy.

Autorami prac są studentki i studenci IV semestru kierunku Architektura na SGGW pod kierunkiem dr inż. arch. Agnieszki Lewandowskiej i dra inż. arch. Rafała Mazura. Wystawa odbywa się pod patronatem Burmistrza Dzielnicy Wilanów m. st. Warszawy.

Oficjalna część wernisażu rozpoczyna się o godz. 14. Powtórka o mniej oficjalnych charakterze rozpoczyna się o godz. 16.

Miejsce: Ratusz Dzielnicy Wilanów m. st. Warszawy